فاتحة الكتاب و بعد سوره‌ى توحيد ( اخلاص ) آغاز كند . سپس بخواند : أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ فَتَعالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ ، وَ مَنْ يَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ ، لا بُرْهانَ لَهُ بِهِ ، فَإِنَّما حِسابُهُ عِنْدَ رَبِّهِ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الْكافِرُونَ . وَ قُلْ رَبِّ اغْفِرْ وَ ارْحَمْ وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ . لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى جَبَلٍ تا آخر سوره‌ى حشر . سپس بگويد : مدحورا مدحورا مدحورا . و من يشاقّ اللّه و رسوله أقسمت عليك يا بيت و من فيك بالاسماء السّبعة الّذين يختلفون بين السّماء و الارض أن تحجب عن هذه المرأة و ما في بطنها كلّ عرض و اختلاس أو لمس أو لسعة أو طيف معه مسمّى من انس أو جانّ . و اگر پس از فراغت از خواندن اين دعا و اتمام اين تعويذ بگويد مرادم از اين تعويذ فلانى و اهل و فرزند و خانه و منزلش است بايد نام خانه و كاشانه و اهل و فرزند او را ببرد ( و اگر بگويد اهل‌وعيال فلانى و پسر فلان ( نام مادر ) اين تأكيد مطمئن‌تر و بهتر است ) من ضامن او و اهلش هستم كه هيچ بدى ، آشفتگى عقلى و جنونى به اذن خداوند متعال به ايشان نرسد . از امام صادق عليه السّلام به نقل از امام باقر عليه السّلام در خصوص پدر گرانقدرش على بن حسين عليه السّلام نقل شده كه مردى خدمت ايشان از كمى فرزند شكايت نمود و گفت كه از كنيزان و زنان غير كنيز ، طلب فرزند كرده اما روزى او نشده است و حال آنكه 60 سال سنّ دارد . امام عليه السّلام فرمود : سه روز به دنبال نماز واجب خصوصا بعد از نماز عشا و بعد از نماز صبح هفتاد مرتبه سبحان اللّه و هفتاد مرتبه استغفر اللّه بگو و با اين سخن گرانمايه‌ى خداوند ختم كن : اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً ، وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ ، وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً . سپس در شب سوم با همسرت مجامعت نما به اذن خدا پسرى بىعيب و سالم نصيبت مىگردد . آن مرد نقل كرده كه من چنان كردم كه حضرت فرموده بود و سال تمام نشده بود كه فرزندى نصيبم شد . حارث بن مغيره نقل كرده : به امام صادق عليه السّلام عرض كردم : من از خاندانى هستم كه منقرض